Redactie

Abdelkarim keek op 4 april 1985 verward om zich heen toen hij erachter kwam dat hij in Vlissingen was geboren. Het verhaal gaat dat hij zichzelf aan zijn eigen navelstreng wilde ophangen maar zijn moeder hield hem tegen. Al snel bleek dat hij niet de enige allochtoon in Zeeland was waardoor hij er tot zijn achttiende bleef ronddwalen. Hij maakte het VWO af en wist al snel dat het boerenleven niet voor hem was weggelegd. Hij zag zichzelf meer als een quasi-filosoof en al snel kwam de drang om Vlissingen te verlaten en op zoek te gaan naar de essentie van het leven. Hij pakte zijn spullen (lees: OV); nam de intercity en stapte uit in Rotterdam. Hier begon hij aan de studie Criminologie, maar kwam er na twee jaar achter dat je daar geen crimineel mee kon worden. Hij besloot te gaan werken in Den Haag en te studeren in Amsterdam en om het weekend ook nog eens het knusse Oost-Souburg te bezoeken.

Abdelkarim ziet zichzelf, net als elke Marokkaan, als een goede voetballer die bijna prof had kunnen worden. Hij houdt van boerenkool met HEMA halal rookworst en vindt het leuk om tegen vreemden te praten. Hij heeft nooit van moedermelk gehouden en zijn levensmotto (waarvan hij hoopt dat deze de geschiedenisboeken ingaat) is: Als je een geit een jurk cadeau geeft weet je nooit wat er gebeurt.

Lees artikelen van Abdelkarim El Fassi op Wijblijvenhier.nl.

Ata is geboren net buiten de rook van Rotterdam. Je weet wel, die mooie stad aan de voet van de Kuip waar de verlichte Zwaan in het donker eerbiedig buigt over de Maas. Hij verbaast vriend en vijand met zijn vocabulaire. Zijn warme en vriendelijke persoon is nog steeds in dubio of hij een Turkse Nederlander is of Nederlandse Turk.

Ata hanteert zijn pen met gevoel maar ook met een verbaal dodelijke precisie. Hij weet je altijd te raken en schrijft net zo makkelijk over de liefde en vrouwen als over internationale conflicten en de Nederlandse politiek. Zijn onstuitbare en onverbloemde aanklacht tegen het simplisme zet hij ook hier voort. Hij heeft menig politici op de pijnbank gelegd in zijn columns. Gewapend met zijn credo 'Wijsheid komt niet met de jaren, ouderdom wel' zorgde hij op jonge leeftijd al voor de nodige discussies op dejongejournalist.nl.

De serieuze journalistiek volgt hem nauwlettend maar blijft op 'veilige' afstand. Hij geeft niet graag interviews. Actualiteitenprogramma's weten hem nog steeds eens in de zoveel tijd te vinden. Zijn opiniestukken worden aangezien voor nieuws en tot zijn stomme verbazing gekopieerd door Het Net. Zijn werk staat op DJJ, DAG en Nieuwsfeit. Maar jij hoeft niet te zoeken, want ook hij blijft hier!

Lees artikelen van Ata Kirat op Wijblijvenhier.nl.

Eighty is een typische doorsnee Islamitische, Amsterdamse, Marokkaanse, creatieve, niet-rokende, cameraschuwe, technisch opgeleide, dromerige doch nuchtere, niet tegen kietelen kunnende, sociale, olifantengeheugen hebbende, altijd swingende, vaak te late, in opvallende kleuren verschijnende, incapabel autorijdende, openminded, slap lullende, vreemde hoofddoekcreaties dragende, spontane, familie en vrienden liefhebbende, impulsieve, mailende, smsende, bellende, triple choclate believende, altijd tevreden, hulpvaardige, koffieverslaafde, cadeautjes gevende, 1m73 lange, te veel geld uitgevende, geen vlees maar wel vis etende, zonnebloemige, betrouwbare, hiphop freaky, maffe, plaaggeestige, ex-chipsverslaafde, met humor relativerende, Vondelpark wandelende, zelden chagrijnige, filmgestoorde, vrijgezelle, eigenwijze, kunstzinnige, alleen zilveren juwelen dragende meid van 28, die graag haar gedachtes met je deelt en altijd wel in is voor een goed gesprek.

Lees artikelen van Eighty op Wijblijvenhier.nl.

Faisal Mirza, de oprichter, is geboren en getogen in die mooie stad achter de duinen. De zonnestralen bereikten hem 23 jaar geleden voor het eerst. Zijn liefde voor de hofstad heeft ervoor gezorgd dat hij diezelfde stad koos voor zijn studie Informatica. Hij gaat nu door het leven als software developer en denkt er aan om verder te studeren.

Faisal is niet weg te denken van zijn computer. Toch weet hij veel tijd te steken in sociaal en maatschappelijk gerichte initiatieven. Hij is voorzitter van een studentenvereniging en bekleed bestuursfuncties in verschillende organisaties. Hij is altijd bereid je te helpen en staat open voor nieuwe avonturen (skydiven staat al op het lijstje). Met zijn leven wil hij niets meer doen dan ´het te leven´, want daar is (volgens hem) het leven ook voor. En ja, eens in de zoveel tijd naar Bert & Ernie kijken, hoort er ook bij.

Waar zal ik volgende maand naar toe reizen? Wat is de beste camera die ik kan kopen? Moet ik mijn haar knippen of zal ik het laten groeien? Zal ik mijn baard bijwerken of is het goed zo? Typisch Faisal...

Lees artikelen van Faisal Mirza op Wijblijvenhier.nl.

1980, het jaar dat John Lennon wordt vermoord en de lovestory van Lady Di en prins Charles begint. Uiteraard halen deze gebeurtenissen het niet bij de geboorte van het meisje dat luistert naar de naam Ikram. Op vrijdag 20 juni van dat bewuste jaar weergalmt het engelachtige geschreeuw van het baby’tje over de gehele tweede verdieping van Ziekenhuis Lievensberg in Bergen op Zoom. Ze steelt de harten van alle zusters en broeders.

Uiteraard is zij niet de enige die deel uitmaakt van het gezin Jaballah. Haar twee oudere broers groeien op bij oma in Marokko. Hierdoor krijgt zij tot haar achtste levensjaar de onverdeelde aandacht van haar liefhebbende ouders tot plots het noodlot toeslaat en haar broertje wordt geboren. Tien jaar later verrast de komst van het laatste mannelijke kotertje het gezin. In de tussentijd wordt het gezin herenigd met de twee oudste mannen. Zo groeit zij op tussen de mannen, boeren en Carnavalvierders.

Na de middelbare school slaat ze haar vleugels uit. Ze vliegt naar Rotterdam waar ze in een Frans nestje belandt en een poging waagt jonkies Frans te leren. Ze komt er echter achter dat ze niks met andermans jongen heeft en besluit -na in het huwelijksbootje te zijn gestapt- zelf een jong te maken. Ze ontsnapt aan een verdrinkingsdood wanneer het bootje scheuren vertoont en zwemt terug naar haar BoZ.

Ikram Jaballah staat synoniem voor een eigenwijze feministische moslima, Palestinafreak, (figuurlijk) kleurenblind, ongeduldig, zeurend, doen waar ze zin in heeft, nieuwsgierig, aandachtzoekend, spontaan, kritisch, gek, zorgzaam, speels, ietsepietsie lui, perfectionistisch, gezellig, druk, liefdevol, vrijgevig, (drie, vier) dubbele afspraken makend, continu aan haar lijn denkend, maar er nooit iets voor willen doen en jong van geest en uiterlijk. Dè perfecte samenstelling van een alleenstaande mama die een andere definitie aan het begrip alleenstaand geeft.

And guess what? Ook Ikram blijft hier, maar zij heeft versterking en staat dus niet alleen. Ikie J. en Addy B. zullen samen de wereld met haar pen en zijn kleurpotloden veroveren!

Lees artikelen van Ikram Jaballah op Wijblijvenhier.nl.

Kamal Essabane is bijna 3 decennia geleden geboren in de 'Big Apple aan de Maas', op een steenworp afstand van de Kuip. Zijn 'roots' liggen in de 'Atlas' in het Sous-gebied nabij de 'Rode parel van het zuiden'. In zijn jeugd leerde hij, met een voetbal op de groene velden, wat de waarden van sportiviteit (eerlijkheid) en teamwork (dienstbaarheid) inhouden.

Hij werd Marokkaans en Islamitisch opgevoed, maar ook de Nederlandse invloeden ontbraken niet. De moskee, voetbal, Egyptische films, de fabeltjeskrant, de film 'Ar-Risaala', de tekenfilm 'Transformers', de Ramadan en het schoentje voor de Sint... alles had een plaats in zijn jeugd. Over 'Transformers' gesproken!

Kamal werd door zijn familie erg gestimuleerd en gesteund. Op de basisschool was Kamal een rustige en verlegen jongen. Zijn basisschool meester merkte echter terecht op: 'stille wateren, diepe gronden!'.

Kamal vond vrede met God op jonge leeftijd, maar daar kwam het verstand op een gegeven moment tussen. Religie leek achterhaald te zijn. Op zijn 18e leerde hij echter over de grenzen en onzekerheden van de moderne wetenschap. Hij ontdekte toen ook de rijke intellectuele en spirituele traditie van de Islam. Het was de wederopstanding van een verloren 'ex', een persoonlijke renaissance en verlichting in het kwadraat!

Ondertussen rondde hij op zijn 'dooie' gemak het VWO en de HTS af. Hij werd tevens actief lid van de 'coole' multiculturele studentenvereniging Avi Cenna.

Kamal werkt nu als ingenieur in zijn geboortestad en hij studeert in deeltijd Filosofie. Net zoals zijn (mogelijk) verre voorvader Ibn Battuta houdt Kamal ervan verre reizen te maken en nieuwe mensen, culturen en religies te leren kennen. Het leven is volgens hem één grote reis. Het doel van de reis is het leren kennen van de Eenheid achter de diversiteit: Allah. Onderweg naar dat doel blijft ook hij hier hangen!

Lees artikelen van Kamal Essabane op Wijblijvenhier.nl.

Kashif Amin heeft veel weg van een nomade. Het leven is namelijk voor hem één groot woestijn. Hij dwarrelt er doorheen als een nomade en zet zijn yurt neer daar waar het hem uit komt. Het gaat hem namelijk niet om de bestemming maar om de reis.

Zijn reis begon in 1983, in Amsterdam. Wat dat betreft, schiet het niet echt op, want hij is er nog steeds. Blijkbaar blijft ook hij hier... maar goed hij is ook een beetje lui. Desondanks doet hij toch veel. Al voor dat hij rechten ging studeren aan de VU,wilde hij veel meer doen dan hem toekwam. Zo heeft hij veel debatten mogen leiden, niet alleen in Nederland maar ook in de Verenigde Staten. Zette op een gegeven moment zijn audiovisueel bedrijf I’M possible Productions op, die zich ook bezig houdt met het managen van artiesten. De documentaire De Ironie van de Symmetrie die hij aan het maken is, is daar een voorbeeld van.

Hij houdt zich met veel meer dingen bezig, alleen vindt hij het moeilijk om het daar over te hebben. Hij is namelijk heel discreet over zijn persoonlijke leven. Erg op zijn privacy gesteld. Best wel ironisc,h gezien het feit dat zijn naam (Kashif) in het Arabisch 'hij die ontrafelt' betekent... we hebben nog niet het laatste van hem gehoord.

Lees artikelen van Kashif Amin op Wijblijvenhier.nl.

Meryem Yilmaz is 17 jaar geleden geboren in Brunei Darussalam (Bandar Seri Begawan). Dit heeft overigens niks te maken met haar nationaliteit, maar ze vindt het altijd leuk om erover te beginnen, want wie is daar nou geboren?. Ze mag zichzelf een trotse Turkse/Syrische/Hollandse moslima noemen.

Meryem heeft grote plannen voor ogen waar ze dromend geen genoeg van kan krijgen. Ze gaat graag discussies aan met mensen over allerlei onderwerpen. He is een kleine meid met een mond van hier tot Turkije. Ze heeft altijd haar praatjes klaar en kan lachen als de beste. Een echte levensgenieter, die beseft dat het leven er niet is om weggegooid te worden. Ze wist dan ook al op haar vijfde dat ze later mensen zou gaan helpen. Hierbij komen we dan ook aan op haar studie. Ze is momenteel bezig met de opleiding Pedagogisch Werk en wil een vervolgstudie waar ze te maken krijgt met het analyseren van mensen, want dat kan ze goed! Tenminste, ze probeert het.

Begrippen in haar leven: Islam, vrienden, familie, drop (probeer dit uit bij je familie in Turkije als je wilt lachen), fruit, schrijven, lezen en sporten. Ze vindt het leuk om te schrijven en daar hield het meestal ook gewoon op. Ze schreef stukken, was benieuwd naar reacties en meer ook niet. Totdat, ze werd gevraagd voor deze site (wat ze nooit had gedacht). En waarom zou ze dat niet doen? Want kom op, wat heeft ze te verliezen? Dus ook zij blijft lekker hier...

Lees artikelen van Meryem Yilmaz op Wijblijvenhier.nl.

Geboren in de Rif op 1000 meter hoogte ten tijde van de Ramadanoorlog. De exacte datum weet echter niemand meer, zoals dat destijds de normaalste zaak was. Mohammed overleefde de eerste levensjaren, wat een prestatie van formaat was destijds. Tot nu toe zijn enige prestatie.

Mohammed is: Een Man (althans als men dat woord slechts als geslacht opvat), een Moslim (in hart en nieren totaal, echter in daad maar mondjes maat), een Maliki (maar tot zijn schande moet hij bekennen al-Muwatta nog nooit gelezen te hebben), een Afrikaan, een Noord-Afrikaan, een Maghrebijn, een Berber/Amazigh, een Riffijn, een Ayzenay, een Aqarou3, een Arabier (in culturele zin), een Westerling, een Europeaan, een Nederlander, een Hollander, een Zuid-Hollander, een Leidenaar, een Voorschotenaar, een Vlietwijker.

Verder is Mohammed: Een dromer, een luiaard, een uitslaper, een uitsteller, een betweter, een quasi-intellectueel, een eeuwige student (al jaren student Geschiedenis & Arabisch, echter nog nooit een proeve van bekwaamheid afgelegd om in aanmerking te komen voor een academische titel), een observator, een koffieleuter, een loopbaan van 12 ambachten 13 ongelukken, een carnivoor (echter tijdelijk bekeerd tot het vegetarisme), een veelvraat, een leesverslaafde, een nieuwsjunk, een liefhebber van engelse humor, een rugzaktoerist, een entrepreneur in spe, directeur van B.V. Nutteloze Bezigheden en nog veel meer ;) .

Mohammed leest zich een slag in de rondte, reist de wereld rond zodra de bankrekening niet meer pimpelpaars kleurt (maar lichtroze) en brengt het leven verder ouwehoerend door over alles en niets en het organiseren van Nutteloze Bezigheden.

Maar bovenal is Mohammed gewoon domweg gelukkig achter de duinen aan de Vliet.

Lees artikelen van Mohammed Boubkari op Wijblijvenhier.nl.

Op vrijdag de 13de heeft zij voor het eerst het licht gezien. Je zou bijna denken dat men niet echt van geluk had kunnen spreken, maar dat is heel anders gelopen. Voordat de zuster langs kwam met de vraag wat het werd, zei moeder: "Nassira. Nassira Abaaziz, dat is mijn dochter". Nassira is geboren en getogen in Den Haag of, zoals zij het zelf altijd noemt, de stad achter de duinen.

Voordat ze kennis had gemaakt, als vierjarige, met haar juffrouw had zij al plezier op school. Dat is ook erg duidelijk te merken aan haar studiecarrière. Tja, ze vindt zoveel leuk, waardoor een studiekeuze niet echt gemakkelijk voor haar is geweest. Ze heeft gestudeerd in Rotterdam, Utrecht en nu studeert ze in haar eigen stad. Ook Amsterdam was ze niet vergeten, waar ze een leuke tijd heeft gehad als gastvrouw bij een groot onderzoeksbureau. Aan haar accent te horen denken velen dat ze een Amsterdamse is. Misschien is dat wel de reden waarom ze zo van 'Damsco' houdt. Een Randstadmens, zo noemt ze zichzelf.

Ze heeft heil gevonden in haar opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening, dat gaat haar makkelijk af. Ze is van zichzelf erg sociaal, sportief, energiek, prettig gestoord maar wel serieus wanneer het moet, ambitieus, creatief, leergierig, staat altijd open om een ‘’bakkie’’ te doen en zij staat als iemand die zeer zeker niet op haar mondje is gevallen. Daarnaast is het een type dat niet van opgeven houdt, noem het gerust een diehard. Van een mission impossible maakt zij een mission possible, waar een wil is, is een weg. Ze zou geen raad weten als de tijd stil kwam te staan, als het aan haar lag zou ze meer uren halen uit een 24-uurs dag.

Nassira leeft met het motto: ‘’Je bent nooit te oud om te leren’’. Ze weet nu al wat ze na haar studie Maatschappelijk Werk en Dienstverlening wil gaan doen, namelijk Fotojournalistiek.

Lees artikelen van Nassira Abaaziz op Wijblijvenhier.nl.

Noureddine is een ouwe skateboardende poldermoslim met hart in zijn donder en een verrot stel longen vol gierende astma. Zijn wortels liggen in Mijdrecht waar hij opgroeide bij zijn moeder. Hij trok hier vandaan om de ultrakorte variant van chemische technologie te gaan studeren in Delft en wonen in Den Haag. Geen succes. Terug naar mama en naar de Vrije Universiteit te Amsterdam waar hij drs. in de Engelse Taal- en Letterkunde werd. Tussentijds werd een pitstop van een jaar gemaakt aan de University of Glasgow. Bij terugkomst naar de Niagaraflat in Amstelveen en een opleiding aan de PABO. Wederom geen succes.

Al die tijd voelde hij zijn leven als een wachten tot hij begreep dat hij Allah swt wilde leren kennen en aanbidden. Op 2 mei 2004 sprak hij per ongeluk de shahada uit in een Amsterdams-Noordse moskee. Dit was het begin van een bewustwordingsproces dat zijn vertrek inluidde uit de Engelse boekhandel waar hij 7 jaar werkte en later ook leidde tot zijn 'thuiskomst' in de Indische Buurt te Amsterdam, temidden van honderdnogwat nationaliteiten, moskee op loopafstand en een hussie ouderwetse Amsterdamsche ouwehoeren op zijn straathoek. Rond diezelfde tijd rolde hij van vrijwilligerswerk in de gehandicaptenzorg naar een betaalde baan als begeleider-in-opleiding, weg van die vermaledijde boekhandel waar de Sjaitaan tussen elk stapeltje euri's loert op je ziel en zaligheid.

In zijn vrije tijd is hij seizoenskaarthouder bij Ajax, alhoewel hij daar in geen jaren goed voetbal heeft gezien (maar zoals altijd denkt hij dat dít seizoen alles anders wordt). Daarnaast drinkt hij koffie. Veel koffie. En ondertussen gaat hij gewoon elke morgen met de sneltram naar zijn werk met een koptelefoon op zijn kop boordevol met hiphop, en een fijn boek in zijn hand, de brandende wereld niet genegeerd, en met stiekeme aspiraties tot meer. Eens zou hij, insha'Allah, in een achterkamertje met alle wereldleiders graag vrede over de hele wereld bekonkelen.

Lees artikelen van Noureddine Steenvoorden op Wijblijvenhier.nl.

Op zondag 5 juli 1987 gebeurde er
iets bijzonders. De lucht was helder, de zon ging feller schijnen en de vogeltjes tjirpten harder dan ze ooit deden. Eindelijk was het zover. Een meisje werd geboren. Ze groette de wereld met een glimlach en keek om haar heen…

Een beginnetje van het levensverhaal van Pinar. Het meisje dat bekend staat om haar glimlach. Van kleins af aan hebben mensen haar hierdoor allerlei bijnamen gegeven. Mensen kunnen heel creatief zijn en willen nog weleens overdrijven. Vandaar dat ze foute bijnamen direct afkeurt en vertelt hoe ze haar wel mogen noemen.

Pinar doet alles het liefst op haar eigen tempo. Zo ook haar opleiding. Eén ding durft ze wel met zekerheid te zeggen: “Later als ik groot ben, word ik een juf!” Dan is Nederland een liefdevolle juf rijker. Ook staat zij bekend om haar eigen tempo bij het eten. Meestal is ze pas aan het begin van het hoofdgerecht als haar vrienden om de rekening willen vragen. Dat ze langzamer is dan de rest vindt Pinar niet erg. Uiteindelijk zal ze haar doel toch wel bereiken.

Het is overduidelijk dat Pinar van verhaaltjes houdt. Ze vult daarom haar boekenkast regelmatig aan met allerlei kinderboekjes. Wat ze altijd op haar verlanglijstje zet? De Nijntje serie (120 boeken!) voor in haar kinderboekenkast. In Sinterklaas geloven doet ze niet meer. In plaats van de boeken kreeg ze gekleurde geurpennen.

Verder boekt deze dame opvallend vaak mysterieuze reizen naar Bosnië. Wat ze daar elke keer doet, is een groot raadsel!

Lees artikelen van Pinar Dursun op Wijblijvenhier.nl.

ReFlex is een moeilijke jongen om te omschrijven. Hij studeerde farmacie aan de Universiteit Utrecht, maar was om duistere redenen vaker in Den Haag te vinden. Hij is een Rotterdammer, maar juicht voor Ajax en zijn zomervakanties verspilt hij door (ongedwongen) naar de Tour de France te kijken. Hij zou zo alles opgeven, als hij ooit wielrenner kon worden. En ja hoor, we zien het al helemaal voor ons: een Indiër in de gele trui.

India is het land waar hij is geboren en waar hij nog altijd met grote regelmaat naar teruggaat om 'te chillen' en om 'zich weer op te laden', zoals hij dat zelf zegt. Wat hij daar nou allemaal precies doet, blijft echter een raadsel. Op vijfjarige leeftijd werd hij ineens vanuit de vruchtbare akkers van India overgevlogen naar de besneeuwde straten van Rotterdam. Na jaren kinderarbeid verricht te hebben, kwam hij plots in de kleuterklas terecht, waar hij zomaar speelgoed in zijn handen kreeg om mee te spelen. Dat voelde toch prettiger aan dan de uiers van de koeien die hij elke ochtend moest melken. En het was die dag waarop hij besloot: 'Ik blijf hier!'

Als zoon van een Islamitische geleerde ging al van jongs af aan zijn normale studie op school gepaard met Islamitische studies thuis en nog altijd volgt hij onderwijs in klassieke Islamitische werken. Hij heeft zich de laatste jaren vooral ingezet bij verschillende Islamitische (jongeren)verenigingen en volgt kritisch de politieke en maatschappelijke ontwikkelingen in het land.

Als vers afgestudeerd apotheker komt hij nu in de volgende fase van zijn leven terecht: de fase waarin hij zoveel mogelijk geld wil verdienen en natuurlijk tussendoor ook zieke mensen wil helpen. Hij hoopt uiteindelijk een eigen apotheek-keten te hebben (100% halal medicijnen), maar nog liever dan dat allemaal zou hij die gele trui om zijn schouders willen hebben… oget abou it!

Lees artikelen van ReFlex op Wijblijvenhier.nl.

Smahane is een 22 jarige geboren en getogen Nijmeegse met een (trotse) Marokkaanse achtergrond en islamitisch voorgrond. Het studeren aan de Avans Hogeschool, had als resultaat dat haar zowel het Nijmeegs als het Brabants dialect eigen werd. Daar schijnt echter haar talenknobbel bij op te houden.

Na 4 jaar International Business and Languages achter de rug is ze werkzaam als marketier voor een Life Sciences bedrijf. Toch zal ze in haar vrije tijd haar taal achterstand (Parler en Hablar) moeten inhalen om asap haar diploma te behalen. Collegegelden geeft ze immers niet als Sinterklaas uit; ze wil er wel wat voor terug!

Betrokken bij een aantal landelijke projecten en organisaties is ze naast haar baan en studiezorgen, vooral bezig met actuele en minder actuele maatschappelijke vraagstukken. Hiernaast houdt ze tijd vrij voor het volgen van (en verdiepen in) islamitisch onderwijs. Uiteraard mag dit alles niet ten koste gaan van kwalitatieve tijdsbesteding met haar familie en vrienden.

Na enige tijd in het buitenland te verblijven was het streven zo snel mogelijk Nederland te verruilen voor het zuiden (let´s say: Marrakech?). Echter, de realiteit heeft haar ingehaald en het vrolijke (?!) nieuws voor Nederland is: ook ikblijfhier.nl

Lees artikelen van Smahane op Wijblijvenhier.nl.

21 jaar geleden zag Somaya het felle Noord-Afrikkaanse licht voor het eerst in het Marokkaanse stadje Nador, waarna ze in de loop der jaren hetzelfde licht aanzienlijk in felheid zag afnemen. Zo kwam ze drie maanden na haar geboorte in het Catalaanse Vic terecht en bracht ze tot haar veertiende haar dagen door in de fascinerende en bijna middeleeuwse straatjes, inspirerende architectuur en artistieke omgeving van het prachtige en sfeervolle Barcelona. Inmiddels woont ze al zeven jaar in het grauwe land dat ze ooit 'Los Paises Bajos' (De lage landen) noemde en guess what? Ook zij blijft lekker hier!

Een talenknobbetje heeft ze. Althans, dat hoort ze graag. Nog steeds verbaast ze men om haar accentloze ABN en haar ´op-tijd´ mentaliteit. Deze viertalige moslima studeert nu Politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Of ze politieke ambities heeft? Ze is in ieder geval ambitieus. Naast haar politieke overtuigingen heeft ze een ietwat onrealistiche journaliste in zich. In een verre toekomst is zij ervan overtuigd 'eye-openende' documentaires te zullen maken en misschien wel haar intrede te doen in tv-zender Al-Jazeera (!?), ook met het Arabische MBC neemt zij genoegen.

Enfin, na haar bewogen Tour d' Europe hoopt deze halfdromerige en halfrealistische dame in ons kikkerlandje haar eindfinish te hebben gehaald.

Lees artikelen van Somaya Akachar op Wijblijvenhier.nl.

Geboren en getogen in het oosten van het land brengt zij haar tijd nu in het westen door. Je kunt haar geen groter plezier doen dan een boek schenken dat ze met huid en haar verslindt. Haar leeslust is veelzijdig, van de grote klassieken tot de kleine pockets en het liefst in de oorspronkelijke taal. Schrijven is haar grote hobby. “Als ik toch ook eens zo mooi schrijven kon als…(verandert per goed boek)”.

Ideeën, revolutionair of niet (en niet alleen die van haarzelf), zijn haar bron van creativiteit en de motor achter haar handelen. Haar eigen ideeën centreren rondom het feit dat eenzijdige oplossingen de wereld niet verder brengen, geïntegreerde en organische oplossingen wel. “De dingen hangen met elkaar samen en we moeten de wereld niet vanuit een uitgekauwd perspectief willen zien.”

Om geïntegreerde oplossingen te vinden heeft zij economie, bedrijfswetenschappen en politicologie gestudeerd. Dat is nog lang niet genoeg, vindt ze. Ze heeft namelijk genoeg (van anderen) te leren en ze is ook enorm nieuwsgierig naar de ander, want “the truth is out there.” Niemand heeft de wijsheid in pacht.

Haar grote helden zijn de klassieke filosofen zoals Socrates en Plato die altijd nog verrassend actueel zijn. Aan Socrates wordt het volgende toegeschreven: "I am not an Athenian or a Greek, but a citizen of the world." Dat zou onze ambitie moeten zijn. Haar grootste spijt is dat ze Machiavelli niet eerder heeft gelezen dan ze heeft gedaan.

Lees artikelen van Songül Arslan op Wijblijvenhier.nl.

Umar zag door onvoorziene omstandigheden het wereldse licht 22 gelukkige jaren geleden in Nederland. Hij heeft zich door zijn ouders laten vestigen in Den Haag en zetelt daar nog steeds. Zijn ouders zijn rasechte Pakistani's en kwamen ruim 25 jaar geleden vanuit de stad Rawalpindi naar het land der mogelijkheden: Nederland.

Den Haag heeft in zijn jeugd altijd een belangrijke rol gespeeld en de diversiteit die je in Den Haag ziet, zie je ook terug in hem. Men neme 2 middelgrote oerhollandse aardappelen, 1 voorgeproefde Pakistaanse moeli, een halve pak bruine bonen. Goed mixen in een blender en 3 lepels Gharm Masala erbij. Het reslutaat: een exotische lassi met een bruin kleurtje... een beetje gek, maar wel lekker.

Hij studeert nu Technische Bestuurskunde aan de TU Delft. Zijn moeder denkt nog steeds dat hij bezig is met zijn PHD en dat hij de beste dokter zal worden van Rawalpindi. Naast zijn studie is hij actief in verschillende organisaties, leest hij graag wat klassieke werken, slaat af en toe op de darbouka en speelt hij voor hoofdredacteur bij Wijblijvenhier.nl (de site die je nu bezoekt dus).

In zijn bovenkamer is Umar regelmatig bezig met alles wat anders zou kunnen en moeten... als het aan hem lag, wist hij het wel. Hij zegt dan ook altijd: "Als het aan mij lag, wist ik het wel".

Jullie zullen nog veel van hem horen, want ook Umar blijft hier!

Lees artikelen van Umar Mirza op Wijblijvenhier.nl.