Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Ze heette Zehra, de moeder van de moeder van mijn moeder, ik heb haar nooit gekend. Ik heb gehoord dat zij een prachtige Turkse vrouw was uit een welgestelde familie. Wat ik van haar weet, is dat zij veel heeft geleden van haar schoondochter. Maar wie niet, zou je denken.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Martin Vogel was de naam van de boekhouder van het vorige kantoor waar ik werkte. Een man waar je op kon bouwen en de enige man die de onredelijke eigenaresse tot rede kon brengen. Na zijn overlijden is het ook bergafwaarts gegaan met het kantoor, totdat iedereen afscheid nam. Ik herinner me de laatste keer dat ik hem zag. Het was ied ul fitr, ik had tijd gemaakt en heb hem opgezocht in het revalidatiecentrum. Zijn linkerbeen was afgesneden. Hij klaagde dat zijn linkerbeen pijn deed, hij lachte: "Ik zou het nooit hebben geloofd als het mij niet was overkomen. Ik voel mijn been nog steeds en het doet pijn, het voelt koud aan en ik kan mijn been niet warm krijgen. Famile, dit is heel raar vind je niet?"

Raar is het zeker. Het afsnijden van zijn been heeft niet gebaat, de ziekte ging door en is hem fataal geworden.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Ik kan mijn eerste vliegreis nog heel goed herinneren: het was de laatste week van november 1975, we vlogen vanuit Turkije naar Frankfurt in Duitsland. Mijn vader had eerder gevlogen, maar voor mij, mijn moeder en Salih was het een grote gebeurtenis. Wat ik me kan herrineren is dat ik slaperig was en dat ik iets te eten kreeg, ik verstond die mensen niet, of begreep veel niet. Een klein meisje van vier jaar, verdrietig omdat zij afscheid had genomen van haar oma.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Vanaf vandaag kunnen de buitenlandse Turken stemmen. Met de aankomende verkiezingen welke gepland staan op 22 juli as kunnen de Europese/Amerikaanse/Australische Turken vanaf morgen hun stem uitbrengen op alle vliegvelden en grensposten in Turkije. 

Iedere Turk, die de Turkse nationaliteit nog heeft, kan bij zijn inreis in Turkije aan de grens zijn stem uitbrengen. Ook op alle grensposten, zoals vliegvelden, landgrensposten, havens en dergelijke kunnen de Turkse onderdanen uit het vreemde van zich laten horen. Op welke wijze dat precies in zijn werk gaat is mij op dit moment niet bekend. Op welke wijze de stemmen opgeslagen zullen worden en in hoeverre de veiligheid is gewaarborgd, is niet bekend. Maar zoals bij alle verkiezingen is er het gevaar van vervalsing van stemmen of onjuiste registratie van stemmen aanwezig.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Er was een jonge vrouw. Zij heeft geen naam. Wel was zij de mooiste vrouw in die omstreken. Alles had ze mee, schoonheid, stem, lengte en pienterheid. Door haar schoonheid en bescheidenheid had ze de harten van velen gestolen. Iedere jongeman probeerde haar hart te winnen, haar aandacht te krijgen, allen hebben om haar hand gevraagd. Zij werd geliefd en begeerd door iedereen. Maar zij had geen interesse, ging niet in op de avances, alle huwelijksaanzoeken weigerde ze. 

Van alle mannen was een jongeman die bijzonder verliefd op haar was maar hij durfde zijn liefde niet te tonen. Ook wist hij bijna zeker dat zij hem zou afwijzen. Hij gaf er de voorkeur aan om haar op een afstand te beminnen dan afgewezen te worden. Ook was hij niet zo knap als de mannen die zij afwees. Rijk was hij niet, een goede baan evenmin. Hij maakte geen kans en wilde daarom ook niets proberen. Toch had hij er moeite mee.

Op een dag verlaat de jongeman het dorp.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Er was eens een man, voor het gemak noemen we hem Ahmet, die het niet zo erg nauw had met het geloof, ongeacht welk geloof dan ook, alleen als het hem uitkwam kon hij gelovig zijn.

Maar Ahmet had wel dromen, zoals iedere man droomde hij van rijkdom, status en mooie vrouwen. Op een dag ontmoet Ahmet een man bij de bushalte. De man is oud en arm, maar op een of andere manier was hij erg voldaan. Hij had gebedskralen in zijn hand en bad. Zij raakten in gesprek.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Er was eens een man, hij was Joods, Salomon heette hij. Hij was ontevreden over zijn religie en was op zoek naar de Waarheid. Op een gegeven moment verdiept hij zich in de Islam en wordt moslim. Kort nadien komt hij te overlijden. Zijn moeder huilt om haar zoon en zegt:

"Lieve Salomon omdat je moslim bent geworden weigeren de Joden je lijk te begraven, je een laatste eer te bewijzen. En de moslims kennen je niet, weten niet dat je een geloofsgenoot bent zodat zij ook geen stappen ondernemen om je te begeleiden naar je graf. Lieve Salomon, je valt tussen wal en schip, beide gemeenschappen hebben je de rug toegekeerd. Je bent nu helemaal alleen op je laatste reis, alleen een moeder die om je weent."

Dit was het verhaal dat ik vertelde aan de ambtenaar in de gemeente Bakirkoy in Istanbul.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Hoe kwetsbaar is de mens toch. Een aantal korte nachten na elkaar en ik voel me gebroken. Zou het aan mijn leeftijd liggen. Misschien, ik heb in mijn studietijd vaak genoeg nachten overgeslagen. Vooral in tentamentijd en soms voor de lol als mijn beste vriendin, mijn liefste nichtje Ayfer uit Duitsland bij me op bezoek was. Dagen en nachten waren niet genoeg om bij te praten, lachen, huilen, dromen en wensen. We lijken veel op elkaar terwijl we als dag en nacht verschillen.

Ayfer is ook Turkse en een bewuste moslim. Zij is ook opgegroeid in Europa. Zij is ook klein en slanker dan ik ook zal zijn. Zij heeft een donkere huidskleur en heeft een ander leven gekozen. Ik heb haar keuze altijd gerespecteerd maar ik mis haar zo vreselijk.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Seyhat ediniz sihat bulunuz. De vertaling luidt: "Reist opdat u rust vindt". Geen goede vertaling maar goed. Het voorgaande is een hadith.

Met andere woorden: reizen is aanbevolen. Ik ben iemand die graag reist, al heb ik daar niet veel gelegenheid voor gehad. Maar toch wil ik iets vertellen over mijn ervaringen en wat ik zag op die reizen.

Ik kan u verzekeren dat reizen een manier is om jezelf te leren kennen. Elke keer wordt je weer geconfronteerd met je beperkingen, met je bekrompenheid maar ook met je wilskracht. Ik zal drie steden beschrijven die ik heb bezocht.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Soms wordt je geraakt door een zin, een verhaal, een boek of een blik. Je wordt gevormd door wat je meemaakt, wat je voelt. Ik heb laatst van mijn arts gehoord dat ik een zeer gevoelig mens was, nooit had ik erbij stil gestaan. Zij kwam erop vanwege mijn dromen. Ik droom veel, ik kan dromen uitleggen en daarmee gebeurtenissen verwachten. Is het een deugd of een last. Beide.

Ik weet niet of mensen dit herkennen.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Vorige week was een hoogtepunt in mijn leven. De derde om precies te zijn. Misschien bekend maar ik ben onlangs voor mezelf begonnen. Deze kleine dame met grote ambities heeft het kantoor, waar zij zich ruim vier jaar met hart en ziel voor heeft ingezet, verlaten. Eind juni is het gebeurd. Door omstandigheden die ik jullie wil besparen, heb ik besloten om mijn heil ergens anders te zoeken.

Famile Arslan is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Wederom sta ik op om naar mijn werk te gaan. Op een of andere manier moet ik denken aan vroeger, toen ik jong en onbezonnen was. Vol idealisme en goede moed. Jaren later realiseer ik me: "Goh, wat was ik jong en onbezonnen".

Vaak denk ik terug aan de tijden waarbij mensen zo vijandig waren tegen andersdenkenden. Vaak denk ik aan de mensen die gebruik maakten van het gevoel, van de angst om een wig te drijven tussen de mensen. Ergens is het ook gelukt maar gelukkig heeft de dialoog gewonnen. In ieder geval voor enkele groepen.