De 4e generatie moslims: Onafhankelijkheid
Dit stuk is ingezonden door Rafih Berkane
Slagersmes. Stel je bent een bloemschikker. Op een gegeven moment komt er een slager jouw bloemenwinkel binnenvallen en vertelt jou hoe jij je bloemen moeten schikken. De slager haalt vervolgens een enorme joekel van een slagersmes tevoorschijn. Plots begint hij ermee te rammen op het houtblok voor je en je ziet jouw mooie bloemen verpletterd worden. Loekie de Leeuw zou gezegd hebben: alsjemenou!?
Achterhaald. Het voorgaande staat metafoor voor onze maatschappij waarin verkeerde personen de verkeerde posten bezetten. Dit heeft als gevolg dat de maatschappelijke vraagstukken en de daarbijbehorende discussies vaak achterhaald zijn en uiteindelijk een verkeerde wending aannemen. Dit heet ook wel contra-constructief te werk gaan.
Het lijkt wel of men niet wil werken aan een ideale samenleving, maar dit bewust tegenwerkt. De echte oplossingen zitten echter in hoofden met monden die (nog) niet durven te spreken. De moslimgemeenschap heeft een onschatbare hoeveelheid aan ongebruikte of verkeerd gebruikte potentie. Deze wordt nu nog veelal ingezet op lokale (etnische) initiatieven, maar als deze lokale focus niet wordt verlegd naar een focus van nationale aard, dan kan de nu nog slechts op demografie gebaseerde gemeenschap nooit volgroeien tot een symbolisch hechte gemeenschap: de ummah.
Claustrofobie. De oplossing is onafhankelijkheid: onszelf losweken van verstikkende, formele en beperkende kaders, een eigen weg aanleggen en de monden laten spreken. In het vorige artikel werd de noodzaak tot een visie beklemtoond. Zonder visie is onafhankelijkheid een messteek in eigen rug. Moeten moslims dan het roer overnemen en een eigen staat oprichten? Neen. Er wordt hier gedoeld op institutionele onafhankelijkheid: gebouwd op eigen stenen en cement. Veel maatschappelijke vraagstukken die ons aangaan kunnen we het beste zelf oplosssen. Ondernemers starten ook een eigen bedrijf wanneer zij beperkt worden in hun potentie en bewegingsvrijheid door een assortiment aan claustrofobische regels en wetten. Hierdoor kunnen zij hun behoeften en wensen naar eigen inzicht invullen en eindelijk groeien. Waar immers een wil is, is een weg. Laten we deze weg dan nu aanleggen voor de volgende generaties.
Heb je er wel eens bij stil gestaan dat jij misschien een bepaalde opvatting hebt van de 'Ummah' die velen niet delen en dat daarom jouw analyses van de 'islamitische gemeenschap' niet kloppen?
Het zijn daar vaak de niet-christelijke 'white trash' blanken, die door gebrek aan een etnisch-religieuze vangnet (voor hen blijft slechts de staat over) uiteindelijk op straat belanden om daar hun eigen leven en dat van anderen te ontwrichten.
Feitelijk geldt daar een "open zuilen" realiteit - niet de onderlinge haat en nijd en gesloten verzuiling, van 'jij bent katholiek, dus ik als protestant koop niet in jouw winkel', maar de 'hyphenated Canadian' (bijvoorbeeld Nederlands-Canadees) waar de kleinere community de Oekrainse kan zijn, maar de wijdere, verbroederende de Canadese is met haar gedeelde juridische grondrechten.
Mijns inziens ligt het probleem hier enerzijds aan Nederlandse kant, dat men een uniforme HEMA-eenheidsworst af wil dwingen tot aan achter de voordeur en grote inkijkramen toe. Niet integratie, maar assimilatie en de daarbij behorende repressie van cultureel-religieuze verscheidenheid ('doe maar gewoon Nederlands, dan doe je al gek genoeg')lijken de nare norm.
Anderzijds dat de indruk bij velen bestaat, dat sommige moslims niet bereid zijn tot een gedeelde collectieve normen en waarden te komen - anders dan wat westerlingen doen als decadent en zondig te criminaliseren en de normen van hun gastland diep van binnen te verwerpen. Eigenlijk gebeurt dan - in spiegelbeeld - hetzelfde als wanneer een PVVer lelijk schreeuwt, dat de Islam nu niet en nooit niet zal deugen: het verwerpen van de ander en zien als object, ipv mens met een (onsterfelijke) ziel.
Beide kanten lijken soms geen respekt voor elkaar, of elkaars levenskeuzes te hebben. Mijn privé-vermoeden is dat de diepere oorzaak daarvan een maatschappelijke strijd is tussen kerk en moskee. (Ik vind veel atheisten in Nederland in hun diepere normen en waarden patroon nog erg christelijk - dus ja, PVVers e.d. aan in het joods-christelijke SGP kamp).
Hoe dan ook, een waarlijke institionele emancipatie is volgens mij het beste na te streven door uit de huidige patstelling te komen - enerzijds door open te staan voor het belang van een gedeeld maatschappelijk fundament; anderzijds door eenieder de vrijheid te geven zich in eigen clan te organiseren en in het maatschappelijke en kapitalistische middenveld te emanciperen.
Dito indien Wij zijn Moslim, jullie ongelovige kaffers.
Een gezamelijk fundament legt wat mij betreft het minimaal noodzakelijke vast, de grondrechten en plichten van eenieder - dat bereiken lijkt me gezien de cultuurkloof al uitdaging genoeg. Los van om welke culturen/geloven het gaat overigens. Meer zit er volgens mij niet in en dat hoeft ook niet.
Je moet horoscopen gaan schrijven als ik het zo zie, dit is zo algemeen dat het overal op kan slaan. Ik kan het woord 'moslims' net zo goed vervangen door eh 'vrouwen' of 'otters' en dan kan ik er gek genoeg net zoveel van maken.
Alhoewel in het geval van de otters het natuurlijk onzin zou zijn want die genieten al jaren institutionele afhankelijkheid.
Zou de heer Berkane hier misschien uitsluitsel over kunnen geven?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Sokal-affaire
Wie geld vervalst, heeft niet aangetoond dat geld geen nut heeft.
Met een paar vervalste puntenwolken en dito mooie grafieken en afgeleide formules kan de natuurwetenschap net zo makkelijk en vals te kijk worden gezet.
Het 'gevalletje Sokal' is een preek voor eigen parochie.