Koeweit, daar kom ik!

De afgelopen paar weken zijn een gekkenhuis geweest. Drie collega's langdurig ziek, krankjorum druk met de Bekeerlingendag en het begeleiden van nieuwe moslims met het LPNM. Doekoe zo laag dat je gewoon niet eens meer de kans krijgt om spijkers te zoeken. Enfin, we hebben betere tijden gekend, zullen we maar zeggen. Een beetje geduld (laat staan sabr!) kan dan nooit kwaad.

Dus mijn hart maakte een sprongetje toen ik een belletje van broertje Cobus kreeg. Hij deelde mede dat er een hussie broeders en zusters naar Koeweit zouden gaan en of ik mee wilde. Dach ut wel ouwe! Dus met een beetje mazzel zal ik, Deo volente, straks lekker met me luie kont in Koeweit zitten! De plannen zijn wild.

Er gaat een gerucht dat we in een bedouïnentent gaan rondhangen; dat we de zee in zullen gaan met lange halalle zwembroeken van oksel tot ver over de knie; dat we het parlement gaan bezoeken (jawel: een heus parlement, met moslims en zo!), misschien de universiteit (of hebben ze er meerdere?).

Ik heb er ontzettend veel zin in, maar heb expres geen klap aan voorbereiding gedaan. Ik mik zo 't een en ander in mijn koffer en ga gewoon bleu als een malle die kant op. Ik zal jullie missen ouwes! Maar voor de achterblijvers heb ik twee kadootjes die jullie hopelijk waarderen.

Allereerst een mooie smeekbede zodat ik jullie bij terugkomst hopelijk in goede gezondheid en dergelijke aantref: 'ik wijs jullie toe aan God bij Wie de bewaargeving nooit verloren gaat'.

Daarnaast nog een fijne opname van een Qur'anreciteur die ik in het afgelopen jaar zeer ben gaan waarderen en waarvan ik recentelijk vernam dat hij een van Koeweits sterkste exportproducten is, genaamd Mashari Rashid Al Afasy. Tot gauw insha'Allah!